துன்பகோணம்!

                              - வதூத் 

( கடந்த 2004 ஆம் வருடம் ஜூலை 16 தேதி நாட்டையே சோகத்தில் ஆழ்த்திய கும்பகோணம் தீ விபத்தில் பலியான பச்சிளம் குழந்தைகளின் நினைவு நாளில் எழுதப்பட்ட ஒரு கறுப்புக்கவிதை )

"தீயினாற் சுட்ட புண் 

உள்ளாறும்"...

பொய் சொல்லி இருக்கிறான் 

புலவன் வள்ளுவ!

எல்லா அம்மாவுக்கும் 

எப்படி ஆறியிருக்கும் 

கொழுந்துகளை கொளுத்திய 

கொள்ளியின் வடு !

அநாதைகளாகிவிட்டது

பெற்றோர்கள் மட்டுமல்ல 

லாலிபாப்புகளும்

பார்பி பொம்மைகளும்தான்!

கடைசியில் கைகாட்டிசென்ற 

கரங்கள் 

கைகாட்டியபடியே...

கருகியிருந்ததுதன் 

கடுஞ்சோகம்!

முன்னிரவில் 

தாலாட்டு கேட்டவர்கள் 

பிற்பகலில் 

ஒப்பாரியாகிவிடார்களே !

அவங்கள் சிலேட்டில் 

எழுதினார்கள் 

'அ' .....'ஆ'.... என்று 

எமன் தன ஏட்டில் 

எழுதிவிட்டான் 

'புவனா' 'சரவணா' என்று.

காவல் நிலையத்தில் 

கடுங்கொள்ளை நடந்தது போல் 

தெய்வங்கள் நிறைந்த 

திருத்தலத்தில் 

'தீ 'ங் கொடுமை நடந்திருச்சே!

வெள்ளிகிழமை தோறும் 

'விரதம்' கேட்கும் தெய்வம் -அந்த 

வெள்ளிகிழமை மட்டும் 

'விபரீதம்' கேட்டதேன்..?

அரசாங்கத்தின் விளம்பரம் நம்பி 

'ஒன்றோடு' நிறுத்திக்கொண்ட....

அதையும் பறிகொடுத்த 

பெற்றோருக்கு பரிகாரம் என்ன ?

கொடுக்கின்ற தெய்வம் 

கூரையை பிரிதித்துதான் கொடுக்கும் 

எரித்துக்கொடுத்ததென்றால் 

அது....

வரமல்ல. சாபம் !

கடைசியில் 

அஸ்தி கரைந்தது 

கங்கையில்லல்ல 

ஓராயிரம் கண்ணீரிலும் -இந்த 

ஒற்றை கவிதையிலும் தான்.

****     ****     ****     ****     ****